Utrata statusu bezrobotnego

Zarejestrowana osoba traci status bezrobotnego, gdy:

  • Nie spełnia warunków do uznania za osobę bezrobotną, o których mowa w art. 2 ust.1 pkt.2 ustawy;
  • Nie wyraziła zgody na ustalenie profilu pomocy; pozbawienie statusu następuje na okres:
    • 120 dni w przypadku pierwszej odmowy,
    • 180 dni w przypadku drugiej odmowy,
    • 270 dni w przypadku trzeciej i każdej kolejnej odmowy.
  • Otrzymała pożyczkę z Państwowego Funduszu Rehabilitacji osób Niepełnosprawnych lub instytucji z udziałem środków publicznych na podjęcie działalności pozarolniczej lub rolniczej albo otrzymała pożyczkę na podjęcie działalności gospodarczej, o której mowa w art. 61e pkt. 2 lit. a, albo otrzymała jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 46 ust. 1 pkt. 2 ustawy – pozbawienie statusu następuje od następnego dnia po dniu otrzymania środków na podjecie działalności,
  • Otrzymała jednorazowo środki z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub z instytucji z udziałem środków publicznych na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej lub na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej – pozbawienie statusu następuje od następnego dnia po dniu otrzymania środków na podjęcie działalności lub wniesienie wkładu,
  • Rozpoczęła realizację indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego lub podpisała kontrakt socjalny, o których mowa w art. 50 ust. 2 pkt 2 – pozbawienie statusu następuje od następnego dnia po dniu rozpoczęcia realizacji indywidualnego programu zatrudnienia socjalnego lub podpisania kontraktu socjalnego,
  • Odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie lub poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym, mającym na celu ustalenie zdolności do pracy lub udziału w innej formie pomocy określonej w ustawie – pozbawienie statusu następuje na okres:
    • 120 dni w przypadku pierwszej odmowy,
    • 180 dni w przypadku drugiej odmowy,
    • 270 dni w przypadku trzeciej i każdej kolejnej odmowy.
  • Odmówiła bez uzasadnionej przyczyny udziału w działaniach w ramach Programu Aktywizacja i Integracja, o którym mowa w art. 62a, realizowanych przez powiatowy urząd pracy, inne podmioty na jego zlecenie lub przez ośrodek pomocy społecznej - pozbawienie statusu następuje na okres:
    • 120 dni w przypadku pierwszej odmowy,
    • 180 dni w przypadku drugiej odmowy,
    • 270 dni w przypadku trzeciej i każdej kolejnej odmowy.
  • Nie stawiła się w PUP w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła w okresie 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa – pozbawienie statusu następuje od dnia niestawienia się w PUP odpowiednio na okres:
    • 120 dni w przypadku pierwszej odmowy,
    • 180 dni w przypadku drugiej odmowy,
    • 270 dni w przypadku trzeciego i każdego kolejnego niestawienia.

Przez uzasadnioną przyczynę niestawiennictwa w wyznaczonym terminie w Powiatowym Urzędzie Pracy moze być uznana tylko taka, która stanowi nieprzewidzianą, niespowodowaną przez bezrobotnego, obiektywną przeszkodę uniemożliwiającą zgłoszenie się w urzędzie pracy. W rachubę moga więc wchodzic nagłe przeszkody, na które bezrobotny nie ma wpływu np. nagła choroba, brak mozliwości dojazdu z powodu przerw w komunikacji lub inne zdarzenie typu pożar, powódź itp. Przyczyna musi poddawać się możliwości jej weryfikacji tj. powinna zostać udokumentowana.

Jeżeli przyczyną niestawiennictwa w wyznaczonym terminie jest choroba, pobyt w stacjonarnym zakładzie leczniczym, niezbędne jest przedstawienie zaświadczenia lekarskiego na druku ZUS-ZLA (tzw. L-4). Przedstawienie zaswiadczenia lekarskiego na druku innym niż ZUS-ZLA stanowić bedzie podstawę do pozbawienia statusu osoby bezrobotnej lub poszukującej pracy (art. 80 ustawy). 

  • Nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 73 ust. 2a;
  • Złożyła wniosek o pozbawienie statusu bezrobotnego;
  • Z własnej winy przerwała szkolenie, staż, realizację indywidualnego planu działania lub wykonywanie prac społecznie użytecznych lub inną formę pomocy określonej w ustawie – pozbawienie statusu następuje od dnia przerwania na okres:
    • 120 dni w przypadku pierwszego przerwania,
    • 180 dni w przypadku drugiego przerwania,
    • 270 dni w przypadku trzeciego i każdego kolejnego przerwania.
  • Po skierowaniu nie podjęła szkolenia, przygotowania zawodowego dorosłych, stażu, wykonywania prac społecznie użytecznych, lub innej formy pomocy określonej w ustawie – pozbawienie statusu następuje od następnego dnia po dniu skierowania na okres:
    • 120 dni w przypadku pierwszego niepodjęcia,
    • 180 dni w przypadku drugiego niepodjęcia,
    • 270 dni w przypadku trzeciego i każdego kolejnego niepodjęcia.
  • Pozostaje niezdolna do pracy na wskutek choroby lub przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego przez nieprzerwany okres 90 dni, przy czym za okres nieprzerwany uważa się również okresy niezdolności do pracy wskutek choroby oraz przebywania w zakładzie lecznictwa odwykowego w sytuacji, gdy każda kolejna przerwa między okresami niezdolności do pracy wynosi mniej niż 30 dni kalendarzowych - pozbawienie statusu następuje z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu 90-dniowego.
  • Nie przedstawiła zaświadczenia o niezdolności do pracy wskutek choroby, o którym mowa w art. 80 ust. 2 ( na druku określonym w odrębnych przepisach - Zaświadczenie lekarskie ZUS ZLA) w terminie 7 dni,
  • Z własnej winy przerwała program przygotowania zawodowego dorosłych, nie przystąpiła do egzaminu kwalifikacyjnego, czeladniczego lub sprawdzającego,
  • z własnej winy przerwała udział w działaniach w ramach Programu Aktywizacja i Integracja, o którym mowa w art. 62a, realizowanych przez powiatowy urząd pracy, inne podmioty na jego zlecenie lub przez ośrodek pomocy społecznej; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje na okres:
    • 120 dni w przypadku pierwszego przerwania,
    • 180 dni w przypadku drugiego przerwania,
    • 270 dni w przypadku trzeciego i każdego kolejnego przerwania.
  • Przebywa za granicą lub pozostaje w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia przez okres dłuższy niż 10 dni w okresie roku kalendarzowego.


Podstawa prawna:
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r., poz. 1065 z późn. zm.)